آموزش عکاسی مقدماتی تا حرفه ای (تصویری)

یادگیری فاصله کانونی در عکاسی در 4 گام ساده +چند نکته مهم

یکی از مهم‌ترین دلایل برای خرید لنز، توجه به فاصله کانونی آن است. بافاصله کانونی می‌توانید بفهمید که چقدر باید به سوژه نزدیک شوید. داشتن فاصله کانونی بلند برای عکس گرفتن از سوژه‌های دور ضروری است و بافاصله کانونی کوتاه می‌توانید از کل منظره‌ای که می‌خواهید عکس بگیرید. برای درک مفهوم فاصله کانونی در چهار گام ساده مطلب زیر را بخوانید.

چرا باید مفهوم فاصله کانونی را بدانید؟

دانستن مفهوم فاصله کانونی زمانی مهم است که قصد خرید لنز دوربین را داشته باشید. برای درک اینکه چرا لنزهای مختلف استفاده می‌شوند، کدام‌یک برای شما مناسب‌تر است، چگونه با خلاقیت بیشتر از آن‌ها استفاده کنید، این مطلب را بخوانید.

لنزها به دو گروه تقسیم می‌شوند. لنزهایی که دارای فاصله کانونی ثابت هستند (لنزهای پرایم) و لنزهایی که فاصله کانونی متغیر دارند (لنزهای زوم). لنزهای پرایم عکس‌هایی با وضوح‌بالا می‌گیرند و اغلب دارای دریچه دیافراگم بازتری هستند که مناسب شرایطی است که نور کم است.

لنزهای زوم قادرند از یک سوژه عکس‌های متفاوتی بگیرند. استفاده از یک لنز موجب می‌شود تا در زمان صرفه‌جویی کنید. هر دو لنز مزایا و معایبی دارند بنابراین سعی کنید از هر دو استفاده کنید.

چشم انسان مثال خوبی برای درک مفهوم فاصله کانونی است. فاصله کانونی مناسب برای چشم انسان mm۲۲ تا mm۲۴ است. این محاسبه از طریق بررسی شکست فیزیکی نور در چشم انجام‌شده است. در شرایط خاص ممکن است فاصله کانونی بیشتر هم بشود. یعنی انسان محدوده دیدی در حدود ۱۸۰ درجه دارد. این موضوع با زاویه ۹۰ درجه قابل‌مشاهده از لنز دوربین فرق دارد چون انسان دو چشم دارد.

بخش اول: فاصله کانونی یعنی چه؟

فاصله کانونی لنز تعیین می‌کند که چقدر در عکس‌ها زوم کنید. هرچقدر عدد بالاتر برود لنز بیشتر زوم می‌شود. اغلب مردم به‌اشتباه فکر می‌کنند که فاصله کانونی از جلو یا پشت یک لنز اندازه‌گیری می‌شود ولی درواقع، فاصلهٔ میان نقطهٔ همگرایی لنز تا حسگر دوربین است. نگاهی به‌عکس زیر بی اندازید تا متوجه شوید:

بخش دوم: فاصله‌های کانونی مختلف و کاربرد آن‌ها

زاویه بسیار باز mm۱۴ تا ۲۴:

این‌گونه لنزها معمولاً لنزهای خاصی هستند که هنگام خرید دوربین با لوازم دوربین ارائه نمی‌شوند. زاویه این لنزها آن‌قدر باز است که عکس‌ها غیرطبیعی می‌شود.

لنزهای فوق‌العاده باز، برای عکاسی از رویدادها و معماری‌ها مناسب است و در یک فضای بسته، می‌توانند بیشتر قسمت‌های فضا را پوشش بدهند. با لنزهای باز و فوق‌العاده بازمی توانید از کل صحنه عکس بگیرید.

این نوع لنزها مناسبِ عکاسی پرتره نیستند، چون آن‌چنان پرسپکتیو را افزایش می‌دهند که ویژگی و حالت صورت غیرطبیعی می‌شود.

زاویه باز mm۲۴ تا ۳۵:

در این محدوده می‌توان لنزهای- کیت بسیاری برای دوربین‌های فول فریم پیدا کرد. mm ۲۴ زاویه‌ای است که در آن عکس کم‌کم طبیعی می‌شود.

این لنزها بیشتر توسط عکاسان خبری برای مستندسازی صحنه استفاده می‌شود. چون می‌توانند ضمن ثبت واقعیت، کل صحنه را پوشش بدهند.

زاویه استاندارد mm۳۵ تا ۷۰:

در این محدوده (حدوداً mm ۴۵ تا ۵۰) ،لنز زاویه دیدی مانند چشم انسان دارد. من این زاویه را برای عکاسی در خیابان یا دورهمی های دوستانه مثل میز شام، می‌پسندم.

یک لنز استاندارد مانند mm۵۰ و عدد دیافراگم ۱٫۸ هم ارزان است و هم عکس‌های خوبی می‌گیرد. لنزهای پرایم همیشه از لنزهای کیت عملکرد بهتری دارند، چون برای یک هدف مشخص ساخته‌شده شدند و همان کار را به نحو احسنت انجام می‌دهند.

لنز تله متوسط mm۷۰ تا ۱۰۵:

در این محدوده اغلب لنز-کیت برای دوربین وجود ندارد و محدوده تله و پرتره شروع می‌شود. (حدود mm ۸۵) این محدوده برای پرتره مناسب است چون پرسپکتیو طبیعی این لنزها باعث جدایی صورت از پس‌زمینه می‌شود.

تله‌فتو mm۱۰۵ تا ۳۰۰:

لنزهای این محدوده اغلب برای عکاسی از صحنه‌های دور مانند ساختمان‌ها و کوه‌ها مورداستفاده قرار می‌گیرد. این لنزها به دلیل مسطح کردن صحنه، برای عکاسی از مناظر مناسب نیستند. لنزهای این محدوده یا محدوده بالاتر برای عکاسی از صحنه‌های ورزشی و حیوانات مورداستفاده قرار می‌گیرد.

بخش سوم: چگونه فاصله کانونی پرسپکتیو یک عکس را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

در بخش‌های قبلی به این موضوع اشاره کردم اما برای بهتر نشان دادن این موضوع که چگونه فاصله کانونی، پرسپکتیو یک عکس را تحت تأثیر قرار می‌دهد من چهار عکس از سوژه‌های یکسان در فاصله‌های کانونی مختلف گرفتم که در زیر آن‌ها را باهم مقایسه می‌کنیم.

سوژه‌ها (سه عدد قوطی سوپ) در هر عکس موقعیت ثابتی دارند (بافاصله ده اینچ از یکدیگر). این را هم بگویم که عکس‌ها با یک سنسور کراپ عکاسی شده‌اند. یعنی با توجه به چیزی که در بخش چهار توضیح دادم، فاصله کانونی واقعی از فاصله کانونی درج‌شده بیشتر است.

این‌که بگوییم فاصله کانونی موجب تغییر پرسپکتیو می‌شود اشتباه است. فاصله با سوژه است که باعث تغییر پرسپکتیو می‌شود.

فاصله کانونی بیانگر فاصله با سوژه است. همه عکس‌ها به یک‌شکل کادربندی شده‌اند. فرق آن‌ها در این است که هرچه فاصله با سوژه بیشتر می‌شود، فاصله کانونی هم به نسبت آن بلندتر می‌شود.

توجه داشته باشید که فاصله از سوژه پرسپکتیو را تغییر می‌دهد. فاصله کانونی فقط برای تصحیح این تغییر استفاده می‌شود.

بخش ۴: سنسور کراپ چگونه عمل می‌کند؟

عکاسی با دوربین‌های دارای سنسور کراپ آن چیزی است که بانام کراپ فاکتور شناخته می‌شود. یعنی اگر بر روی بدنه کراپ، لنزهای فول فریم قرار دهید (مانند EF,FX) اثری مانند کراپ خواهید داشت.

فاکتور کراپ چیزی در حدود x۱٫۶ هست. یعنی اگر روی یک سنسور فول فریم از لنز mm ۳۵ استفاده کنید، عکسی که می‌گیرید شبیه عکسی خواهد بود که با لنز mm۵۰ گرفته‌شده است.

نمودار زیر این مطلب را با فرض زوم کردن عکس توضیح می‌دهد.

حتی لنزهایی که برای بدنه کراپ ساخته می‌شوند مانند سری EFS و DX هم این تأثیر را دارند. این به این دلیل است که لنزها بر مبنای طول واقعی‌شان دسته‌بندی می‌شوند نه میدان دید.

این لنزها بر روی دوربین‌های فول فریم، سایه‌روشن زیادی را روی عکس ایجاد می‌کنند چون کل تصویر روی سنسور نمی‌افتد.

همین!

در اینجا دو نمونه داریم که با فواصل کانونی متفاوت گرفته‌اند.

با کراپ سنسور و mm۲۴

با کراپ سنسور و mm۳۰۰

نکات بسیار مهم

پایین-عکاسی
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن